خادم الرضا ( علیه السّلام )کوثر مؤسسه فرهنگی قرآن و عترت

روزشمار غدیر

بایگانی

رادکانا

.

موضوعات

دریافت کد وضعيت آب و هوا

ارزش روزه داری خود را پایین نیاوریم

ماه مبارک رمضان فرصتی برای بندگی خدا و تقویت مسلمانی ماست. در ماه رمضان همانگونه که انسان به نماز و دعا و ... اهمیت می دهد، باید اخلاق و رفتار خود را نیز رمضانی کند. اگر انسان روزه دار باشد و خدای ناکرده اعضاء و جوارح او چندان تطابقی با روزه داری او ندارد
عکس نویسنده

روزه داری

توجه بیشتر به حقوق مردم در ماه رمضان 

یکی از ملاک های مهم مسلمانی، در امان بودن دیگران از آزار و اذیت انسان (غیبت و تهمت و مسخره کردن و...) است، تا حدی که امام صادق (علیه السلام) مبغوض ترین افراد را کسانی می داند که دیگران را با زبان خویش آزار دهند. «إنَّ أبغَضَ خَلقِ اللَّهِ عبدٌ اتّقَى النّاسُ لِسانَهُ[1] مبغوض ‏ترین خلق خدا بنده ‏اى است که مردم از زبان او بترسند.»

پشت سر یکدیگر غیبت نکنید، آیا هیچ یک از شما دوست ‏دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ البته کراهت و نفرت از آن دارید (پس بدانید که مَثَل غیبت مؤمن به حقیقت همین است) و از خدا پروا کنید.»

بنابر این اگر کسی در ماه رمضان خدای ناکرده از دیگران غیبت کند، گرچه در ظاهر امر، شاید روزه او باطل نشود؛ ولی از آنجا که غیبت، خوردن گوشت مرده ی دیگران است، در حقیقت روزه خود را افطار کرده است. 

در ماه رمضان انسان باید بیشتر مواظب گفتار و کردار خود باشد، نکند رفتار او با مردم آنگونه باشد که اگر دیگران با او آن رفتار را داشته باشند، برای او ناگوار باشد. در وصایای لقمان حکیم به پسرش آمده است: «و احب للناس ما تحب لنفسک و اکره لهم ما تکره لنفسک[2] و براى مردم دوست بدار  آنچه را که براى خود مى ‏خواهى، و آنچه را براى خود مکروه و ناپسند مى‏ دارى براى دیگران نیز مکروه و ناپسند بدار.»

مصادیق زیادی می توان برای این حدیث بالا ذکر کرد، کسی که (روزه داری که) در ماه رمضان با ارباب رجوع خود، با مشتری خود، رفتاری را دارد که اگر دیگران آن رفتار را با او را داشته باشند، برایش گران تمام می شود و ... 

مواظب روزه داری خود باشیم

روزه یکی از عبادات بزرگ است که در صورت فراهم بودن شرایط آن در وجود فرد، علاوه بر اثرات مفید جسمانی، داری اجر و قرب خواهد بود؛ چنانکه پیامبر اسلام صلی الله و علیه وآله می فرماید: «الصّائِمُ فی عِبادَةٍ و اِن کانَ علی فِراشِهِ ما لَم یَغتَبْ مُسلماً[3] آدم روزه دار هر چند در بستر خواب باشد در حال عبادت است مادامی که مسلمانی را غیبت نکند.»

این حدیث حتی خواب انسان روزه دار را عبادت می داند، مادامی که انسان روزه دار، پشت سر کسی غیبت نکند. البته غیبت کردن در حدیث فوق به عنوان نمونه آمده است، وگرنه هر کار بدی که منافات با روزه داری انسان داشته باشد، مشمول همین حکم است. 

حضرت زهرا (سلام الله علیها) در حدیثی، ما را از روزه داری نامطلوب باز می دارد. «ما یصنع الصائم بصیامه اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه[4]  روزه داری که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکند، روزه اش به چه کارش خواهد آمد.»

این حدیث هشداری برای روزه داران است که مواظب عملکرد اعضاء و جوارح خود باشند؛ مخصوصاً غیبت کردن، چنانکه در حدیث پیامبر آمده بود. حدیث پیامبر، خواب روزه دار را عبادت می دانست، به شرطی که غیبتی را مرتکب نشود، به نظر می رسد که رابطه ای بین غیبت کردن و بطلان روزه وجود دارد؛ گر چه این رابطه در ظاهر امر نمود ندارد.

پیامبر اسلام صلی الله و علیه وآله می فرماید: «الصّائِمُ فی عِبادَةٍ و اِن کانَ علی فِراشِهِ ما لَم یَغتَبْ مُسلماً: آدم روزه دار هر چند در بستر خواب باشد در حال عبادت است مادامی که مسلمانی را غیبت نکند.»

 

با خوردن گوشت برادر مرده، افطار نکنیم

قرآن غیبت کردن از دیگران را مساوی با خوردن گوشت آنان می داند. «لا یَغْتَبْ‏ بَعْضُکُمْ بَعْضاً أَ یُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أَخیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ[حجرات/12] پشت سر یکدیگر غیبت نکنید، آیا هیچ یک از شما دوست ‏دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ البته کراهت و نفرت از آن دارید (پس بدانید که مَثَل غیبت مؤمن به حقیقت همین است) و از خدا پروا کنید.»

بنابر این اگر کسی در ماه رمضان خدای ناکرده از دیگران غیبت کند، گرچه در ظاهر امر، شاید روزه او باطل نشود؛ ولی از آنجا که غیبت، خوردن گوشت مرده ی دیگران است، در حقیقت روزه خود را افطار کرده است.

در کتاب کشف الریبه شهید ثانی آمده است: «روزی حضرت رسول دستور داد مسلمانان روزه بگیرند و بدون اجازه ایشان افطار نکنند. هنگام مغرب، همه برای افطار کردن از حضرت اجازه گرفتند. شخصی خدمت پیامبر آمد و عرض کرد: ای رسول خدا! دو تا از دختران من روزه گرفته اند، برای افطارکردن آن ها اجازه بفرمایید. حضرت پاسخ نداد. برای بار دوم درخواستش را تکرار کرد، باز هم از پیامبر چیزی نشنید. بار سوم حضرت فرمود: آن ها روزه نبودند. چگونه روزه بوده کسی که در این روز گوشت های مردم را خورده است. به آن ها بگو اگر روزه بوده اند، قی کنند. آن ها شروع به قی کردند و از دهانشان لخته های گوشت بیرون آمد، پس آن مرد نزد پیامبر بازگشت و ماجرا را گفت. پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: سوگند به آن کسی که جان محمد در دست او است، اگر این لخته ها در شکم ایشان باقی می ماند، آتش آن ها را در بر می گرفت.»[5]

بنابر این باید مواظب باشیم تا با گناهانی مثل غیبت کردن و... ارزش روزه داری خود را پایین نیاوریم.

سخن آخر

اگر عملکرد زبان و چشم و اعضاء و جوارح انسان با روزه داری او تطابق نداشته باشد، طبعاً نباید منتظر نتیجه ای مطلوب از روزه داری خویش باشد؛ مثل غیبت کردن.

غیبت کردن یکی از گناهان است که رابطه ای هر چند نادیدنی، با افطار کردن روزه دارد؛ زیرا که غیبت کردن یعنی گوشت مرده ی برادر خود (غیبت شونده) را خوردن، و این یعنی افطار کردن روزه، البته نه در عالم خارج، در عالم حقیقت.


پی نوشت ها:

1- کافی(ط-الاسلامیه)، کلینی، ج 2 ، ص 323

2- إرشاد القلوب، ترجمه طباطبایى؛ ص291

3- همان، ج4، ص64

4- بحارالانوار، علامه مجلسی، ج93، ص295

5- کشف الریبه، ص8

نظرات (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
ذکر روزهای هفته
<
روزشمار محرم عاشورا