خادم الرضا ( علیه السّلام )کوثر مؤسسه فرهنگی قرآن و عترت

روزشمار غدیر

بایگانی

رادکانا

.

موضوعات

دریافت کد وضعيت آب و هوا

آرزوی باطل

آرزوی باطل

امیر مؤمنان علی (ع) همراه کمیل، نیمه های شب از خانه بیرون آمدند. هنگام عبور شنیدند شخصی با صدای پراندوه در دل شب، قرآن می خواند تا به این آیه رسید: «امن هو قانت اناء اللیل ساجدا و قائما یحذر الاخره و یرجوا رحمه ربه»: آیا کسی که در دل شب به طاعت خدا و سجده و قیام بسر برد و از آخرت، هراسناک و به رحمت حق امیدوار باشد، با کسی که در کفر و گناه است یکسان است؟ (زمر -9).

کمیل به قدری تحت تأثیر قرار گرفت که آهی از ته دل کشید؛ علی (ع) از علت آه کشیدن کمیل پرسید. او در پاسخ گفت: از صدای پرسوز این قاری آه کشیدم. کاش موئی بودم در بدن او تا همیشه این کلام را از او می شنیدم.

حضرت فرمود: آه مکش و این آرزو را مکن.

کمیل آن شب، سخن علی (ع) را درنیافت. تا پس از مدتی جنگ نهروان شروع شد و همان قاری جزء دشمنان علی (ع) در جنگ شرکت کرد و به هلاکت رسید. پس از پایان جنگ، علی (ع) کمیل را به کنار بدن کشته او برد و فرمود: «ای کمیل! این همان قاری است که آرزو می کردی چون موئی در بدنش باشی و آیا هنوز آن آرزو را داری؟»

کمیل عرض کرد: از درگاه خدا از هر خطائی که در زبان جاری می شود طلب آمرزش می کنم.

علی (ع) فرمود: خواب کسی که بر یقین است بهتر از نمازگزار در حال شک می باشد.[1]

پی نوشت

[1] صد کلمه قصار، تألیف شیخ عباس قمى (ره).

نظرات (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
ذکر روزهای هفته
<
روزشمار محرم عاشورا